Bąk australijski (Botaurus poiciloptilus) – gatunek dużego ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae). Występuje w południowo-zachodniej i południowo-wschodniej Australii, na Tasmanii, w Nowej Zelandii i Nowej Kaledonii. Jest narażony na wyginięcie.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Johann Georg Wagler w 1827. Holotyp pochodził z Nowej Południowej Walii. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Ardea poiciloptila. Obecnie (2020) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza bąka australijskiego w rodzaju Botaurus. Uznaje go za gatunek monotypowy, podobnie jak autorzy HBW.
Bąk australijski jest blisko spokrewniony z bąkiem zwyczajnym (B. stellaris) i bywał dawniej łączony z nim w jeden gatunek. Opisano kilka nieuznawanych podgatunków – B. p. westralensis (Mathews, 1912) z południowo-zachodniej Australii, B. p. maorianus (Iredale & Mathews, 1926) z Nowej Zelandii.
Epitet gatunkowy poiciloptilus pochodzi od greckich słów ποικίλος poikilos – „pstrokaty” i πτιλον ptilon – „pióro”.
Morfologia Długość ciała wynosi 66–76 cm; masa ciała samców: 875–2085 g, samic: 571–1135 g;