rozpiętość skrzydeł: 105–118 cm.
Bąki australijskie są średniej wielkości (w porównaniu do innych czaplowatych) ptakami o krępej budowie ciała i grubej szyi. Cechuje je maskujące upierzenie, na które składa się płowo-brązowo-ciemnobrązowy wzór. Dalszy opis dotyczy osobników dorosłych. Występuje duża zmienność odcieni upierzenia, obserwowane są osobniki o jaśniejszym i ciemniejszym upierzeniu, przy czym te drugie mogą z daleka wyglądać na niemal czarne. Odnotowywane są również ptaki o „czerwonym” upierzeniu – z rdzawym wierzchem ciała i skrzydeł oraz cynamonowopłowymi bokami głowy. Cześć osobników prezentuje pośrednie upierzenie. Samice są znacznie mniejsze od samców. Tęczówka żółta po pomarańczowobrązową (prawdopodobnie zmiana barwy ma związek z porą lęgową). Dziób w większości ma barwę od żółtej po płową, wyróżnia się ciemnobrązowa po czarną górna krawędź dzioba. Nogi zielonawożółte po ciemnooliwkowe.
Zasięg występowania Według szacunkowych danych BirdLife International zasięg występowania bąka australijskiego zajmuje około 10,2 mln km². Obejmuje południowo-zachodnią i południowo-wschodnią Australię, Tasmanię, Nową Zelandię i Nową Kaledonię (wyspy Nowa Kaledonia i Ouvéa).