Radolińskiego z 14 pp do Okręgowej Dyrekcji Kolei Państwowych w Radomiu na stanowisko delegata Sztabu Głównego WP (służbę w nowym miejscu przydziału rozpoczął z dniem 4 kwietnia 1930 r.). W roku 1930 zajmował 105. lokatę wśród wszystkich majorów korpusu piechoty (była to zarazem 30. lokata w swoim starszeństwie), a na dzień 15 kwietnia 1931 klasyfikowany był na 10. pozycji pośród majorów dyplomowanych piechoty ze swego starszeństwa. W roku 1932 zajmował 19. lokatę w swoim starszeństwie w grupie majorów korpusu piechoty i nadal pełnił służbę jako delegat Sztabu Głównego WP przy Okręgowej Dyrekcji Kolei Państwowych w Radomiu (drugim delegatem Sztabu Głównego przy radomskiej dyrekcji PKP był kpt. sap. Stefan Karpowicz). Na dzień 1 lipca 1933 wciąż piastował stanowisko delegata Sztabu Głównego WP przy radomskiej Okręgowej Dyrekcji PKP i zajmował 46. lokatę wśród wszystkich majorów korpusu piechoty (była to 16. lokata w swoim starszeństwie). Za „pracę w dziele odzyskania niepodległości” mjr dypl.