Jan Radoliński został, na mocy zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 4 listopada 1933 roku, odznaczony Krzyżem Niepodległości.
W dniu 7 czerwca 1934 ogłoszono jego przeniesienie (w korpusie oficerów piechoty) ze stanowiska delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Radomiu do 1 Batalionu Strzelców, na stanowisko dowódcy tejże jednostki (nowe stanowisko objął z dniem 27 marca 1934). Jako dowódca 1 Batalionu Strzelców zajmował jednocześnie stanowisko Komendanta Garnizonu Chojnice oraz kierownika oddziałów PW i WF w powiatach chojnickim, sępoleńskim i tucholskim. 1 Batalionem Strzelców dowodził do dnia 20 listopada 1934. W tym czasie był negatywnie opiniowany przez Inspektora Armii – gen. dyw. Aleksandra Osińskiego (opinia z 22 października 1934). Pod koniec grudnia 1934 ogłoszono zwolnienie Jana Radolińskiego ze stanowiska dowódcy 1 Batalionu Strzelców (z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego), z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII i pozostawieniem w garnizonie Chojnice. 21 marca 1935 ogłoszono przeniesienie (w korpusie oficerów piechoty) mjr.