Radolińskiego z dyspozycji dowódcy OK Nr VIII do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, z pozostawieniem dotychczasowego dodatku służbowego (w dyspozycji dowódcy OK Nr I major Radoliński pozostawał już od stycznia 1935). Z dniem 30 kwietnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. W roku 1938 mieszkał w Rembertowie.
W trakcie kampanii wrześniowej posiadał przydział mobilizacyjny do sztabu w Warszawie. 16 września 1939 został w Otwocku wzięty przez Niemców do niewoli, w której przebywał w Stalagu I A Stablack.
Zmarł 20 lutego 1942. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 263).
Jan Radoliński był żonaty z Wandą Zajdler. Ich synem był Andrzej Józef Ignacy (ur. 29 lipca 1924, zm. 25 kwietnia 1940 w Warszawie).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2395 Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Krzyż Niepodległości (4 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (4 marca 1925)M.P. z 1925 r. nr 63, poz. 237 „za szczególne zasługi, położone w dziedzinie organizacji i administracji armji Rzeczypospolitej Polskiej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921WBH, sygn. I.482.1-78 VM, s.