Dwa dni później na postawione przez okręt podwodny miny weszły dwa norweskie parowce: pochodzący z 1908 roku „Elfi” (1120 BRT), transportujący drewno z Bergen do Londynu (doznał uszkodzeń na pozycji ) oraz pochodzący z 1897 roku „Ring” (998 BRT), płynący ze Skien do Charente-Maritime z ładunkiem azotanu amonu (zatonął bez strat ludzkich na pozycji ).
13 kwietnia na swej drodze załoga U-Boota napotkała dwa brytyjskie trawlery: zbudowany w 1893 roku „Stork” (152 BRT), który został zatrzymany i po opuszczeniu przez załogę zatopiony za pomocą materiałów wybuchowych 37 Mm na południowy wschód od (nieopodal Eyemouth); sztuka ta nie powiodła się w przypadku pochodzącego z 1891 roku „Breadalbane” (112 BRT), który mimo użycia ładunków wybuchowych i ostrzału z działa ostatecznie nie zatonął (zdarzenie miało miejsce w odległości 20 Mm na wschód od St Abbs, a na pokładzie śmierć poniosło dwóch rybaków). W dniach 16–18 kwietnia łupem UC-41 padły cztery brytyjskie kutry rybackie, zatrzymane i zatopione po zdjęciu załóg na wodach między St Abbs a Longstone: zbudowany w 1888 roku „Lord Chancellor” (135 BRT), na pozycji , pochodzący z 1893 roku „U.s.a.” o pojemności 182 BRT (na pozycji ), zbudowany w 1898 roku „John S.