Na początku XX wieku kwestia przejścia na alfabet łaciński była wielokrotnie podnoszona przez azerską inteligencję. Cəlil Məmmədquluzadə, Nəriman Nərimanov i inni opowiadali się za zastąpieniem alfabetu arabskiego łacińskim. W 1919 roku przy Ministerstwie Edukacji Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu utworzono komisję, której zadaniem było opracowanie nowego alfabetu. Jeden z projektów przedstawionych przez A. Efendizade został zatwierdzony.
Alfabet Efendizade: a ä b c ç d e ë f g h i j k l m n n̈ o ö p q ƣ r s t u v w x y z ƶ ’(apostrof)
Wybuch wojny domowej w Rosji uniemożliwił realizację tego projektu. Po proklamowaniu Azerbejdżańskiej SRR kwestia latynizacji pisma azerbejdżańskiego została ponownie uznana za istotną. Po długich dyskusjach, w 1922 roku nowy alfabet został zatwierdzony, a w 1925 roku został wprowadzony do użytku równolegle z arabskim.