Poniżej przedstawiono wybrane, istotne badania, które ukazują złożoność mechanizmów, za pomocą których państwo opiekuńcze może ograniczać ubóstwo.
Smeeding – „Poor People in Rich Nations” (2006) Timothy Smeeding, korzystając z danych z Luxembourg Income Study, analizował skuteczność polityki przeciwdziałania ubóstwu w krajach rozwiniętych. Dane pochodziły z 2000, z wyjątkiem Wielkiej Brytanii i Holandii, dla których użyto danych z 1999. Badanie wykazało, że transfery po opodatkowaniu istotnie obniżają poziom ubóstwa względnego i absolutnego we wszystkich badanych państwach, choć ze znaczną zmiennością między krajami.
Kenworthy (1999) i Bradley i in. (2003) Dwa badania porównawcze analizowały poziom ubóstwa przed i po wdrożeniu programów socjalnych w różnych krajach. Bazując na danych z Luxembourg Income Study, Kenworthy oraz zespół Bradley’ego mierzyli poziom ubóstwa zarówno w kategoriach względnych (zgodnie z definicją rządową danego państwa), jak i bezwzględnych (przyjęto próg ubóstwa jako 40% mediany dochodu w USA).