Dmitrij Iwanowicz Popow (ros. Дмитрий Иванович Попов; ur. 1892 w Kononowie, zm. maj 1921 w Moskwie) – rosyjski marynarz oraz rewolucjonista. Działacz anarchistyczny, jeden z dowódców podczas powstania lewicowych eserowców, a w późniejszym okresie członek Rewolucyjnej Powstańczej Armii Ukrainy.

Życiorys Dmitrij Popow urodził się w rodzinie chłopskiej, we wsi Kononowo w guberni moskiewskiej. Po ukończeniu szkoły w wieku 14 lat rozpoczął pracę w moskiewskich fabrykach. W 1914 został powołany do czynnej służby we Flocie Bałtyckiej. W 1917 przyłączył się do Partii Lewicowych Socjalistów-Rewolucjonistów i brał udział w walkach podczas rewolucji październikowej w Petersburgu. Następnie był członkiem Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego. Na przełomie 1917 i 1918 utworzył w Helsinkach "czerwono-sowiecki oddział fiński", który w marcu 1918 został przekazany na rozkaz Wojskowej Rady Rewolucyjnej Republiki do dyspozycji Moskiewskiej Rady Deputowanych Ludu, następnie 8 kwietnia 1918 przekazany do Czeka, a Popow został mianowany szefem sztabu oddziału bojowego.