Bunt eserowców W czerwcu 1918 eserowcy rozpoczęli przygotowania do zbrojnego powstania przeciwko rządowi sowieckiemu pod przywództwem Partii Bolszewickiej. Dowodzony przez Popowa oddział Czeka został postawiony w stan gotowości. W dniu 30 czerwca zażądano, aby jednostka otrzymała dodatek żywnościowy, wskazując jego liczbę na 1000 osób, podczas gdy w rzeczywistości było ich 600. 2 lipca Popow pilnie poprosił o nosze sanitarne, gąbki i szereg artykułów medycznych w dużych ilościach, najwyraźniej przewidując możliwość bojowych "operacji".
Zmieniono też personel Czeki. Nawet bardziej radykalni rewolucjoniści nie zostali wpuszczeni do siedziby Popowa. Wszystkie bolszewickie elementy zostały usunięte z oddziału. Większość fińskich żołnierzy Armii Czerwonej, którzy wcześniej stanowili podstawę oddziału, udała się na front czechosłowacki. Do oddziału dołączyła grupa żeglarzy Floty Czarnomorskiej, a także rozbrojonych wcześniej anarchistów. 2-3 dni przed powstaniem Popow utrzymywał swój oddział w pełnej gotowości bojowej, ostrzegając wszystkich "danymi" swojego wywiadu, że niemieccy kontrrewolucjoniści zamierzają rozbroić oddział i aresztować jego samego. W nocy z piątku na sobotę ogłoszono alarm, że tej nocy przygotowywany jest atak.