Tu, maszerujący w szpicy przedniej, 4 szwadron utknął w ogniu pododdziałów 144 Brygady Strzelców oraz Szkoły Czerwonych Dowódców. Spieszony szwadron uderzył na nieprzyjaciela. Jego natarcie wsparła bateria artylerii konnej. Jednocześnie uderzył 1 szwadron, w osłonie szwadronu karabinów maszynowych podporucznika Wittwera. Polskie natarcie utknęło w ogniu sowieckich oddziałów. Także natarcie skrzydłowe 5 szwadronu nie przyniosło spodziewanych rezultatów. Kilkugodzinny bój spowodował, że ułanom zaczęło brakować amunicji, a jej dostawy na pole walki były nieregularne. Nie mając dostatecznej ilości amunicji, pułk wycofał się pod Radziewicze.
Bilans walk 15 pułk ułanów opóźnił marsz sowieckich oddziałów i tym samym umożliwił zajęcie Wołkowyska przez oddziały gen. Władysława Junga. W walce stracił 4 zabitych oraz kilkunastu rannych. Po bitwie odszedł dla odpoczynku do Podoroska.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920 Kategoria:Bitwy i boje 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty