W 1901 r. ukończył seminarium duchowne w Sandomierzu i jako zdolny alumn został skierowany na studia do Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu. W 1904 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk metropolity mohylewskiego Jerzego Józefa Szembeka (1851–1905). Akademie duchowną ukończył jako magister w 1905 roku. 27 kwietnia 1905 roku po obronie dwóch obowiązkowych prac magisterskich: Evolutio historica doctrinae de superioritate concilii in Ecclesia exeunte XIV et ineunte XV ss. (Ewolucja historyczna nauki o wyższości soboru w Kościele na przełomie wieku XIV i XV) oraz О повести гр. А. Н. Толстого «Князь Серебрянный» (O powieści Tołstoja Książę srebrny), pracował w Petersburgu jako wikary prokatedry Wniebowzięcia NMP. Katechizował także w szkołach średnich.

Posługa w Charkowie i Petersburgu W 1906 roku przełożeni przenieśli go do Charkowa na stanowisko wikarego w miejscowej parafii z poleceniem oraz katechizowania w szkołach średnich. Pod koniec 1908 roku został ponownie skierowany przez władze duchowne do Petersburga. Był tam inspektorem i katechetą męskiego gimnazjum przy kościele św.