Katarzyny.
Wiosną 1909 roku metropolita Wincenty Kluczyński, arcybiskup mohylewski, nominował Chodniewicza swoim kapelanem, którym był do 1911 roku, następnie do 1917 roku pełnił obowiązki wicekanclerza archidiecezji mohylewskiej i katechety w gimnazjum żeńskim przy kościele św. Katarzyny. W 1910 roku był przewodniczącym sekcji prasy katolickiej. Jego artykuły były drukowane m.in. w tygodniku „Pod Znakiem Krzyża”. Od listopada 1911 roku był również inspektorem Rzymskokatolickiego Seminarium Duchownego w Petersburgu, a następnie od roku 1918 do marca 1923 roku profesorem dogmatyki w tajnym seminarium. W tym też okresie (1913–1923) sprawował w Petersburgu posługę wikariusza przy kościele św. Katarzyny. Jednocześnie w okresie od listopada 1918 do marca 1922 roku był rektorem (maltańskiej) kaplicy Jana Chrzciciela do jej zamknięcia. W końcu został kanonikiem archidiecezji mohylewskiej.
Po 1918 roku Chodniewicz aktywnie współpracował z rosyjskimi grekokatolikami, np. poprzez odprawianie dla nich nabożeństw, głoszenie kazań w języku rosyjskim w kaplicy Maltańskiej oraz kościołach św. Stanisława i św. Katarzyny w Petersburgu. W latach 1919–1922 wraz z ks.