Ofiarą postawionych przez okręt podwodny min stał się też 20 stycznia zbudowany w 1900 roku brytyjski parowiec „Planudes” (542 BRT), transportujący węgiel z Newcastle upon Tyne do Trouville-sur-Mer, który zatonął wraz z całą, liczącą 11 osób załogą na wodach nieopodal Whitby.
Z dniem 1 lutego, rozkazem szefa sztabu admiralicji niemieckiej z 12 stycznia tego roku, U-Booty należące do czterech flotylli Hochseeflotte, Flotylli Flandria i rozpoczęły nieograniczoną wojnę podwodną. 25 lutego okręt wyszedł z Helgolandu na kolejny rejs, kierując się ku południowemu wybrzeżu Irlandii. U-Boot postawił na wodach kanału La Manche dwie zagrody składające się łącznie z 18 min. 27 lutego UC-43 zatrzymał i po zejściu załogi zatopił ogniem artyleryjskim francuski żaglowiec „Marie Madeleine” o pojemności 45 BRT (na pozycji ). 1 marca na południowy zachód od Kinsale okręt zatrzymał i zatopił po opuszczeniu przez załogi dwa norweskie żaglowce: zbudowaną w 1882 roku fregatę z żelaznym kadłubem „Mabella” (1637 BRT), płynącą z Galveston do Kolding z ładunkiem makuchów (na pozycji ), oraz pochodzący z 1897 roku bark ze stalowym kadłubem „Storenes” (1870 BRT), przewożący kukurydzę z Buenos Aires do Queenstown.