Niemniej wśród badaczy nie ma pełnej zgodności co do dokładnej etymologii obydwu nazw. Plemiona osiadłe nad górną Odrą dały początek Śląskowi (łac. Silesia) – którego nazwa pochodzi od miana jednego z nadoodrzańskich plemion – Ślężan. Nad Odrą powstał główny gród regionu, a później historyczna stolica dzielnicy śląskiej – Wrocław. Plemiona pomorskie zamieszkujące obszar nad Bałtykiem dały początek dwóm dzielnicom pomorskim, które od początku rozwijały się niezależnie. U ujścia Odry, wokół Zatoki Pomorskiej i Zalewu Szczecińskiego powstało Pomorze Zachodnie (łac. Pomerania), gdzie początkowo przodującą role odgrywał Wolin, ale z czasem stolicą księstwa pomorskiego i regionu stał się nadodrzański Szczecin. Natomiast u ujścia Wisły, nad zatoką zwaną dziś Gdańską ulokowane było Pomorze Wschodnie (łac. Pomerelia), którego w czasach przedpiastowskich najważniejszym ośrodkiem było Truso, zastąpione pod koniec X wieku przez założony prawdopodobnie przez Piastów Gdańsk. W tytulaturze książąt gdańskich i szczecińskich nazwa Pomorze pojawia się od XIII wieku.