thumb|Żerujące cyraneczki płowe, kokoszki (Gallinula chloropus) i sieweczki obrożne (Charadrius hiaticula), zachodnia Namibia W Etiopii cyraneczki płowe odnotowywane były do 2420 m n.p.m.; według innego źródła na obszarze Wielkiego Rowu Wschodniego mają występować od terenów nizinnych do 1700 m n.p.m. Przeważnie obserwowane są w parach lub niewielkich grupach, jednak w okresie pierzenia mogą łączyć się w stada złożone z kilkuset osobników. Pożywieniem cyraneczek płowych są głównie bezkręgowce, około ¼ pokarmu stanowi materia roślinna. Żerują zwykle nad ranem (7–9) i po południu (15–17). Zbierają pokarm z powierzchni wody i tuż spod niej, zanurzając głowę i szyję.
Lęgi W całym zasięgu występowania okres lęgowy związany jest z pojawianiem się intensywnych opadów deszczu i związanej z nimi obfitości pożywienia. W Etiopii zniesienia stwierdzano w styczniu, od marca do maja i od września do października. Okres lęgowy w Sudanie trwa od czerwca do września, w Kenii – od kwietnia do maja, W Tanzanii – w sierpniu. W Południowej Afryce największe nasilenie lęgów przypada na okres od czerwca do listopada, stwierdzano je jednak cały rok. W Botswanie większość zniesień notowano od kwietnia do sierpnia. Cyraneczki płowe przeważnie są monogamiczne, niektóre pary utrzymują się kilka lat;