obserwowano jednak przypadki poligamii. Ich toki są dość złożone. Regularnie odnotowuje się wymuszanie kopulacji.

Zwykle gniazda poszczególnych par są rozproszone, w większym zagęszczeniu budowane są na wyspach. Mają formę zagłębienia w ziemi obficie wyściełanego puchem i ukrytego wśród roślinności, która w miejscach ze szczególnie gęstym podszytem tworzy „tunel” prowadzący do gniazda. Ukończenie gniazda zajmuje 2–10 dni; miejsce na nie wybiera samica. Zniesienie zawiera od 5 do 11 jaj (rzadko do 15) o wymiarach 43–56,8 mm na 31–45,5 mm, składanych w jednodniowych odstępach. Samica wysiaduje je sama przez 26 do 30 dni. Młode są w pełni opierzone po 42–56 dniach życia. Opiekują się nimi obydwoje rodzice; czasami młode z różnych lęgów łączą się w grupy.

Status zagrożenia IUCN uznaje cyraneczkę płową za gatunek najmniejszej troski nieprzerwanie od 1988 (stan w 2026). W 2023 organizacja Wetlands International szacowała liczebność populacji na 25 751 – 82 500 osobników (co przelicza się na 17 200 – 55 000 osobników dorosłych), a jej trend oceniła jako spadkowy.

Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kaczkowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku