Członkami byli: Louis Leclerc, Jean-Pierre Clément, Hippolyte Dusard, Louis Reybaud, Ludwik Wołowski, Léon Faucher, Horace Émile Say (syn Jean-Baptiste’a Saya), Théodore Fix, Charles Dunoyer, Michel Chevalier, Hippolyte Passy i Jérôme-Adolphe Blanqui.
Trzej przyjaciele, Adolphe-Gustave Blaise (1811-86), Joseph Garnier (1813-81) i Gilbert Guillaumin (1801-64) równolegle postanowili stworzyć bardziej swobodne i otwarte spotkania, na których wykłady miałyby charakter mniej akademicki i byłyby przeznaczone dla szerokiego grona odbiorców. Checieli spotykać się raz w miesięciu, aby wspólnie zjeść kolację i dyskutować na tematy związane z ekonomią polityczną (zwłaszcza popularyzacją wolnego handlu i wolnego rynku). Pierwsze spotkanie w gronie pięciu osób odbyło się 15 listopada 1842 roku, wśród nich byli Blaise, Garnier, Guillaumin i Eugène Daire oraz Pierre Bos dit Denis (który później odszedł, aby przyłączyć się do protekcjonistów). Liczba ta rosła wraz z kolejnymi spotkaniami, w tym z grupą Société des économistes i innymi. Sptokania były otwarte na ludzi na bardzo różnych stanowiskach i o różnych poglądach politycznych.