Kadłub we wczesnych wersjach szybowca był trzyczęściowy i składał się ze skrzynki, kraty środkowej i belek ogonowych. W Czajce-bis został podzielony na dwie części: półskorupową kabinkę krytą sklejką brzozową oraz z dwóch belek ogonowych. Belki ogonowe były usztywnione w płaszczyźnie pionowej naciągami stalowymi biegnącymi pomiędzy nimi. W płaszczyźnie poziomej naciągi poprowadzono od belek ogonowych do skrzydeł. Aby ułatwić transport i magazynowanie istniała możliwość odłączenia belek ogonowych od reszty kadłuba. Na kadłubie był również zamocowany hak do startu z lin gumowych i zaczep do startu na holu.
Podwozie jednotorowe, złożone z amortyzowanej dwoma krążkami gumowymi jesionowej płozy podkadłubowej i metalowej płozy ogonowej. Dodatkowo główna płoza była zamocowana przegubowo i usztywniona naciągami linkowymi zabezpieczającymi ją przed uszkodzeniem w przypadku lądowania z trawersem.
Płat o obrysie prostokątnym z zaokrąglonymi końcówkami, jednodźwigarowy z dodatkowym dźwigarkiem pomocniczym. Do dźwigara kryty sklejką, dalej płótnem. Usztywniony podwójnymi zastrzałami z rur stalowych. Usterzenie klasyczne, krzyżowe.