Marcin Gawłowski (ur. 16 września 1892 w Taurowie, zm. w 1959 w Sierniewicach) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Michała i Teresy z domu Antoszczyszyn, urodzony 16 września 1892 we wsi i gminie Taurów, w ówczesnym powiecie brzeżańskim Królestwa Galicji i Lodomerii. W latach 1906–1914 uczęszczał do Gimnazjum humanistyczne w Brzeżanach, gdzie zdał egzamin dojrzałości . Przez dwa lata należał do Drużyn Strzeleckich. W czasie I wojny światowej, od 22 grudnia 1915 do 1 listopada 1918 służył w armii austro-węgierskiej, gdzie otrzymał przydział do 35 pułku strzelców. W lipcu 1916 ukończył szkołę dla oficerów. 1 października 1916 został ranny pod w Brzeżanami i następnie trafił do Wiednia na wielomiesięczne leczenie. W kwietniu 1918 został awansowany na podporucznika.

18 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej. Uczestniczył w walkach z Ukraińcami. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 10 pułku piechoty. Wyróżnił się m.in. w walkach uwieńczonych 5 czerwca 1920 obsadzeniem rzeki Berezyny i zdobyciem miasteczka o tej samej nazwie.