spinulosum mogą powstawać z zanurzonych lub powietrznych strzępek. W przypadku konidioforów powstałych ze strzępek powietrznych konidiofory są krótsze, mają np. 25–30 µm długości. Konidiofory P. spinulosum zakończone są 6 do 9 fialidami o długości od 2,5 do 3 µm. Konidiofory nie rozgałęziają się i są określane jako monowertycylarne.
Rosnące kolonie P. spinulosum mają szerokie białe brzegi złożone z białych strzępek. Młode kolonie wydają się niebiesko-zielone lub szaro-zielone na górnej stronie i białe do kremowych lub lekko różowych na dolnej. W miarę dojrzewania kolonii stają się coraz bardziej szare. Wzrost P. spinulosum na agarze Czapka (CZ) lub agarze z ekstraktem słodowym (MEA) i ekstrakcie drożdżowym z suplementami (TAK) następuje szybko. Na CZ lub MEA kolonie mogą rozprzestrzeniać się szeroko, osiągając 20–30 mm w ciągu tygodnia w 25 °C z lekką lub umiarkowaną sporulacją. Kolonia hodowana na CZ ma teksturę od aksamitnej do kłaczkowatej. Gatunki podobne Opisano około 300 gatunków Penicillium. Rozróżniane są poprzez mikroskopową analizę ich morfologii, analizę metodami biologii molekularnej i analizę budowy DNA. Najbardziej podobne do P. spinulosum gatunki to Penicillium glabrum, Penicillium purpurescens i Penicillium montanense. Sugerowano, że może to być ten sam gatunek.