Badania wykonane na 35 izolatach tych gatunków wykazały jednak, że są to odrębne gatunki. Modele statystyczne oparte na danych morfologicznych i ogólnych danych fizjologicznych wskazały, że pięć cech miało znaczenie dla rozróżnienia tych gatunków: tekstura ścian konidiów, średnice kolonii na podłożu Czapek i 25% agarze z azotanem glicerolu, szerokość fialid i średnica pęcherzyka.
Występowanie i znaczenie P. spinulosum występuje pospolicie na całym świecie. Najczęściej jest izolowany z gleby. Był znajdywany także w zbiornikach na wodę destylowaną, w przędzy bawełnianej, w orzechach włoskich, skórze garbowanej chromem, w winylowych okładzinach ściennych, w tabletkach paracetamolu, w oleju napędowym i farbie emulsyjnej poddanej obróbce chromianami. Wykazuje się dużą odpornością na metale ciężkie, garbniki i kwasy i może być izolowany z podłoża skażonego tymi materiałami. Jest zdolny do wzrostu i rozmnażania się w środowisku o niskiej temperaturze i małej dostępności wody. Tworzy wiele szczepów różniących się morfologią kolonii, teksturą i szorstkością konidiów i konidioforów.