Skrajnie północno-wschodnia część areału lęgowego obejmuje obszar od Półwyspu Czukockiego na zachód wzdłuż niego, w tym między innymi deltę Leny, Indygirki (na szerokości 71°N; obserwowano aktywność lęgową, ale nie same gniazda, jaja lub młode), Kołymy (do szerokości 68°4’N) i deltę Czaun, i dalej na południe przez zachodni rejon anadyrski po południowy Amur oraz zachodnie wybrzeże Morza Ochockiego (na Kamczatce bekasy syberyjskie nie występują).

Południowe granice zasięgu gniazdowania przebiegają w przybliżeniu między równoleżnikami 58°N i 60°N. Na terenach górskich bekasy syberyjskie występują też dalej na południe. W Kazachstanie gniazdują w górnym biegu Białej Uby i Czarnej Uby, na jeziorach w regionie miasta Ridder oraz na Markaköl. W Mongolii tereny lęgowe bekasów syberyjskich leżą między Tannu-Oła a Bajkałem, między innymi przy jeziorze Chubsuguł.

Zasięg zimowisk Zimowiska w części kontynentalnej ciągną się od Omanu oraz subkontynentu indyjskiego, włącznie z Pakistanem i Malediwami, na wschód po Półwysep Indochiński, Tajwan i południowo-wschodnie Chiny (Guangdong, Fujian, Hajnan, Hongkong). Dalej na południe usytuowane są na Filipinach, Celebesie i zachodnich Małych Wyspach Sundajskich.