Jego poetyka rezonuje ze sposobem percepcji świata w spektrum autyzmu, uwypuklając szczegóły i detale jako nośniki pamięci.
Tom "żywe linie nowe usta" (2021) podejmuje twórczy dialog z awangardą, w sposób szczególny nawiązując do dorobku Tadeusza Peipera. Kluczowym elementem książki jest fikcyjna postać Janusza Zimnego, identyfikującego się z Peiperem, oraz komentarze jego opiekuna, tworzące narrację zbliżoną do literackiego mockumentu. Wiersze cechują się konkretystycznym podejściem do formy, ujawniającym psychosomatyczne źródła ekspresji poetyckiej. "Żywe linie nowe usta" podejmują problematykę tożsamościowej porażki Peipera, co wyraża się poprzez fragmentaryczny i zaburzony język poetycki. Tom ten można odczytywać jako "poemat dermatologiczny", eksplorujący zmysł dotyku oraz relacje między cielesnością a mechanizmami władzy.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1980 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gliwicach Kategoria:Polscy poeci