Stanisław Rychter (ur. 10 lipca 1891 w Przedmieściu Dalszym, zm. 8 kwietnia 1942 w Hartheim) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, nauczyciel.

Życiorys Urodził się 10 lipca 1891 w Przedmieściu Dalszym, w powiecie iłżeckim, w rodzinie Karola i Anieli z domu Trela. 1 września 1910, po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Solcu nad Wisłą, rozpoczął pracę w szkole powszechnej w Białej Szlacheckiej, w charakterze nauczyciela.

3 maja 1915 został powołany do armii rosyjskiej. Od 1 października 1915 do 1 lutego 1916 uczył się w Czugujewskiej Szkole Wojskowej. Po ukończeniu szkolenia został mianowany chorążym. 8 grudnia 1916 awansował na podporucznika, a 18 maja 1917 na porucznika. 29 lipca tego roku został ranny w rękę lewą, a 30 lipca 1917 kontuzjowany. 4 stycznia 1918 wstąpił do II Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do 15 pułku strzelców polskich.

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Od 15 lipca 1919 służył w 35 pułku piechoty. 17 września tego roku w walce pod Łopatyczami na Wołyniu został ranny w łokieć prawej ręki i w ramię lewe.