Wiele z utworów Palmy ma patriotyczny wydźwięk, ściśle związany z rewolucją filipińską, jej przyczynami oraz celami. Poeta pisał przede wszystkim w odziedziczonym po kolonialistach języku hiszpańskim, który w kontekście jego działalności i czasów, w których przyszło mu żyć należy uznać przede wszystkim za główny oraz prawdopodobnie najważniejszy język młodego filipińskiego nacjonalizmu. Nie doczekał się debiutu książkowego. Swoje wiersze i opowiadania publikował, posługując się pseudonimami, na łamach rozmaitych periodyków, w tym El Comercio, La Moda Filipina, La Patria, La Unión i Revista Católica.
Śmierć i pochówek Palma zmarł przedwcześnie, padając ofiarą gruźlicy. Zgon poety nastąpił w Manili, 12 lutego 1903. Pochowano go w katedrze Niezależnego Kościoła Filipińskiego w Tondo. Grób twórcy został zniszczony podczas walk o wyzwolenie Manili w lutym 1945.