Julian Przyboś poświęcił Marzenie Skotnicównie wiersz Z Tatr. Pamięci taterniczki, która zginęła na Zamarłej Turni"Wspomnienia o Julianie Przybosiu", opr. Janusz Sławiński, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1976, str. 46-47 napisany w 1933 i opublikowany w 1938 w tomie Równanie serca, choć dopiero w wydaniu z 1945, w tomiku Miejsce na ziemi, Przyboś umieścił dedykację wskazującą na motywy kierujące nim podczas tworzenia wiersza. Poeta zakochał się w taterniczce, jednak nieprawdą jest, że byli zaręczeni. Skotnicówna poznała Przybosia w Cieszynie – w latach 1927–1929 uczyła się w Państwowym Gimnazjum im. Antoniego Osuchowskiego, gdzie Przyboś pracował jako nauczyciel. Nie jest jasne, czy Skotnicówna odwzajemniała jego uczucia.
Postać tragicznie zmarłej taterniczki pojawiała się w innych wierszach Przybosia (Żyje, wołać!, Znak, Tam, w urwisku).