dwaj bracia Manglarda, Pierre i Daniel, zostali pozostawieni w Hôpital de la Charité, sierocińcu w Lyonie, gdzie zostali przyjęci jako délaissés (opuszczeni).
Po studiach pod kierunkiem Adriaena van der Cabela w Lyonie Manglard przeniósł się stamtąd do Awinionu lub Marsylii, gdzie studiował pod kierunkiem malarza kartuzów Josepha Gabriela Imberta (1666–1749)G. Dargent, 1979.. W 1715 Manglard przeniósł się do Rzymu, po prostu jako turysta. Nie znajdował się pod opieką Francuskiej Akademii Malarstwa, która dopiero w 1736 r. miała go przyjąć jako pełnoprawnego członka. W 1722 r. prawdopodobnie cieszył się już pewną sławą w Rzymie. Manglard zaczął cieszyć się patronatem wybitnych komisarzy co najmniej od połowy lat dwudziestych XVIII wieku. W latach dwudziestych XVIII wieku rozpoczął pracę w Corte Sabauda, do którego w 1726 roku wysłał dwa obrazy. Talent Manglarda jako malarza marynistycznego był tak duży, że jego kariera szybko się rozwinęła: do prestiżowych klientów należeli Wiktor Amadeusz II, który kupił od niego dwa pasujące utwory w 1726 r., oraz Filip I Parmeński. Sam Filip zamówił u Manglarda ponad 140 obrazów do dekoracji swoich pałaców. Manglard cieszył się również patronatem najważniejszych rodzin rzymskich, w tym Colonna, Orsini, Rondani, Rospigliosi i Chigi.