W październiku 1945 r. wróciła do Warszawy. 19 stycznia 1955 r. na wniosek Ministra Kultury i Sztuki została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki - wskazana jako Lindorf-Martyka Zofia.. Od 1959 r. była członkiem Towarzystwa Filologii Klasycznej. Na Uniwersytecie Warszawskim prowadziła dorywczo zajęcia z recytacji klasyków literatury greckiej i rzymskiej. Przez cały okres działalności scenicznej związana była wyłącznie z teatrami warszawskimi. W 1968 r. z powodu choroby serca przeszła na rentę.
Była żoną aktora Józefa Węgrzyna, potem prawnika Aleksandra Dziewałtowskiego-Gintowta, a następnie Stefana Martyki.
Zmarła w wieku niespełna 70 lat. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 53-4-16).
Przebieg pracy W trakcie swej 46-letniej kariery aktorskiej występowała na deskach 7 warszawskich teatrów: Teatry Miejskie (Warszawa): 1922–1933 TR Warszawa: 1922 Teatr Letni w Warszawie: 1930 Teatry TKKT (Warszawa): 1933–1939 Teatr Nowy w Warszawie: 1937–1939 Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie: 1935, 1946–1958 Teatr Narodowy (Warszawa): 1924–1939, 1958–1967