Jan Chromy (ur. 30 października 1892 w Górnej Wsi, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Antoniego i Marii z domu Zająców, urodzony 30 października 1892 w Górnej Wsi (obecnie dzielnica Myślenic). Uczęszczał szkoły powszechnej i gimnazjum w Myślenicach (w 1913 zrezygnował z nauki), był członkiem drużyny harcerskiej oraz Związku Strzeleckiego, w którym używał pseudonimu Dialewski.

W czasie I wojny światowej, 4 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo pełnił służbę w 1 Pułku Piechoty, a następnie w 5. i 7. kompanii 5 Pułku Piechoty. W składzie I Brygady komendanta Józefa Piłsudskiego przeszedł całą kampanię wojenną i brał udział we wszystkich bitwach. Był dwukrotnie ranny: 20 października 1915 w rejonie Koszyszcz oraz 4 lipca 1916, jako sekcyjny 5. kompanii pod Polską Górą w czasie bitwy pod Kostiuchnówką. Od 9 lipca tego roku przebywał w Szpitalu Rezerwowym w Radomiu. 17 kwietnia 1917 został uznany za inwalidę i zwolniony ze służby. Od 18 września 1917 do 30 października 1918 służył w armii austriackiej i został wysłany na front wschodni, a następnie włoski. W międzyczasie uczęszczał do oficerskiej szkoły jednorocznych w Radymnie.