Podczas I wojny światowej brał udział w walkach na froncie rosyjsko–tureckim jako dowódca batalionu 3 Kaukaskiego Pułku Strzelców. 10 lutego 1915 roku awansował na stopień podpułkownika. 24 lutego 1915 roku z powodu choroby został ewakuowany do Tyflisu i uznany za niezdolnego do pełnienia dalszej służby na froncie, następnie został jednak przydzielony do oddziału pełniącego służbę na granicy z Persją.
1 marca 1917 roku został przydzielony do sztabu Kaukaskiego Okręgu Wojskowego, 30 maja tego samego roku został naczelnikiem punktu ewakuacyjnego w Noworosyjsku. Po rewolucji październikowej przydzielono mu stanowisko pomocnika naczelnika punktu ewakuacyjnego, wkrótce potem porzucił służbę w armii rosyjskiej. W połowie 1918 roku przybył do Warszawy, 17 lipca 1918 roku zgłosił się do służby w Polskiej Sile Zbrojnej, gdzie pozostawał bez przydziału. W grudniu 1918 roku zamieszkał w Kaliszu, wkrótce potem został kierownikiem Sekcji Poboru i Uzupełnień w Wydziale Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych.
10 stycznia 1919 został komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień KaliszDz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919 roku, poz. 197.. Równocześnie pełnił obowiązki komendanta miasta Kalisza.