liczba siekaczy jest nieznana) jest taki sam, jak wzór zębowy Haramiyavia. Zachowany pierwszy ząb przedtrzonowy okazu holotypowego K. jenkinsi miał dwa guzki na koronie oraz jeden korzeń, mający jednak dwa odrębne kanały korzeniowe dla przedniej i tylnej części korzenia. Opisany przez Jenkinsa i współpracowników (1994) ząb przedtrzonowy, mogący być prawym dolnym czwartym zębem przedtrzonowym K. jenkinsi, ma natomiast dwa korzenie; ząb ten przypomina budową trzeci (o jednym korzeniu) i czwarty (o dwóch korzeniach) ząb przedtrzonowy Haramiyavia. Inaczej niż u morganukodontów, których zęby trzonowe cechowały się występowaniem na koronie zęba guzków ułożonych w linii jeden za drugim (uzębienie trikonodontyczne), na koronie zachowanego zęba trzonowego K. jenkinsi (podobnie jak u Haramiyavia) występowały dwa rzędy guzków (jeden na powierzchni dowargowej korony, drugi na jej powierzchni dojęzykowej), między którymi znajdowało się zagłębienie środkowe. Według autorów opisu K. jenkinsi to zagłębienie mogło powstać z połączenia dwóch zagłębień na powierzchni korony występujących u morganukodontów;