Gładki, pokryty co najwyżej bardzo drobnymi i rozproszonymi punktami nadustek odróżnia ten gatunek od podobnie ubarwionych form C. berolinensis. Brzegi przedplecza i pokryw są rozpłaszczone. Punktowanie pokryw jest bardzo regularne, rozmieszczone w rządkach, bez nadliczbowych punktów na międzyrzędach. Krawędzie nasadowe pokryw są gładkie, pozbawione charakterystycznego dla tarczyka mgławego karbowania. Stopy mają rozchylone, pozbawione ząbków przy nasadach pazurki wystające poza wieńce szczecinek na trzecich członach.
Ekologia i występowanie thumb|left|Tarczyki żółtawe na honkenii piaskowej Zarówno osobniki dorosłe jak i larwy tego tarczyka są fitofagami żerującymi na roślinach z rodziny goździkowatych. Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się honkenię piaskową, lepnicę białą, gwiazdnicę trawiastą oraz gwiazdnicę wielkokwiatową. Najliczniej zasiedla piaszczyste wybrzeża mórz.