Rynek w Lublinie – rynek w kształcie trapezu o wymiarach 62 na 72 metrów na Starym Mieście w Lublinie.

Z rynku wychodzi sześć ulic: Bramowa, Olejna, Rybna, Grodzka, Złota oraz Gruella.

Historia Wytyczenie Rynku Starego Miasta nastąpiło wraz z nadaniem Lublinowi prawa magdeburskiego przez Władysława Łokietka w 1317 roku. W 1389 roku w jego centrum wzniesiono ratusz. Pierwotnie zabudowa rynku była drewniana lub drewniana na podmurówce. Dopiero w 2 poł. wieku XVI pojawiają się wzmianki źródłowe o murowanych domach.

W 1575 roku podczas pożaru miasta znaczna część drewnianej zabudowy spłonęła, a w jej miejsce zaczęły powstawać murowane kamienice. Wtedy też niewielkie działki były łączone przez przedstawicieli zamożnych rodzin kupieckich, którzy przebudowywali istniejące już, uszkodzone domy w okazałe rezydencje. Rozwijające się miasto zostało wkrótce wydźwignięte do funkcji ważnego ośrodka sądowniczego, poprzez utworzenie w 1578 roku Trybunału Koronnego dla terenów Małopolski. Wówczas, na potrzeby sesji Trybunału, został odremontowany budynek ratusza. Pod koniec XVI wieku dobudowano nowe studnie, oprócz dwu istniejących już uprzednio w rogach rynku. Było to dla mieszkańców znaczne udogodnienie, które zostało umożliwione dzięki wodociągowi, istniejącemu w Lublinie już w XV wieku.