Studnie były murowane i zadaszone, stanowiły więc istotny element przyrynkowej zabudowy.
W XVII wieku większość kamienic posiadała już nadbudowane piętra oraz była podpiwniczona. Jednakże ulegały one stopniowemu niszczeniu, czemu sprzyjało rozdrobnienie własności. Koniec XVII wieku przyniósł następną przebudowę Trybunału. Wówczas zdecydowano się na usunięcie wieży, dobudowanie przedniego traktu i schodów oraz rozpoczęcie nadbudowy drugiego piętra. W latach 80-tych XVIII wieku została przeprowadzona kolejna przebudowa trybunału, która nadała mu współczesny, klasycystyczny kształt, według projektu Dominika Merliniego. Dokończono nadbudowę drugiego piętra, rozpoczętą blisko sto lat wcześniej.
W dwudziestoleciu międzywojennym przed budynkiem Trybunału Koronnego znajdował się niewielki zielony skwer, na którym umieszczono pomnik Jana Kochanowskiego. II wojna światowa przyniosła bardzo duże zniszczenia południowej pierzei rynku. Całkowicie zrujnowany został ciąg kamienic od Rynku 16 do Rynku 20. Ponadto poważnym uszkodzeniom uległy pozostałe nieruchomości tej strony rynku oraz budynki Rynek 11 oraz Rynek 13, znajdujące się we wschodniej pierzei. Po wojnie obiekty zostały odbudowane pod nadzorem architektów, m.in. inż. Jana Ogórkiewicza i inż.