26 maja 1 Armia Konna Siemiona Budionnego uderzyła na polskie linie obronne. 13 Dywizja Piechoty ze składu 6 Armii zaatakowana została w momencie, gdy jej oddziały znajdowała się częściowo w ruchu, dążąc do poprawy położenia i zajęcia dogodniejszych stanowisk nad rzekami Rosią i Rośką.
Walki pod Nowym Żywotowem W trzeciej dekadzie maja 50 pułk piechoty ppłk. Adolfa Paqualena utworzył dwa „węzły obronne”. W Spiczyńcach rozwinął się I batalion, a w Andruszówce II batalion, wzmocniony 7 baterią 13 pułku artylerii polowej. Na prawym skrzydle pułk współdziałał z 45 pułkiem piechoty rozwiniętym w Napadówce. III batalion stanowił odwód 13 Dywizji Piechoty i stacjonował w Koziatynie. Stanowisko dowodzenia pułku rozwinęło się w Spiczyńcach. 28 maja dowódca 50 pp ppłk Paqualen otrzymał rozkaz poprawy położenia i przesunięcia linii obrony nad Rośkę. II batalion z 7/13 pap miał obsadzić Nowo-Żywotów i Żywotówkę. Dowódca batalionu ppłk Leon Juchniewicz nakazał rozpocząć marsz o 16.00. Tabor, chroniony przez 8 kompanię, wyruszył pól godziny później