Ecja są typu ceoma, tzn. że nie posiadają ściany. Ecjosopory są jednokomórkowe, szerokoelipsoidalne lub kuliste, o średnicy 18–25 μm. Uredinia otwierają się wcześnie. Powstające w nich urediniospory są szerokoelipsoidalne lub kuliste, o średnicy 18–25 μm o wymiarach 20–26 × 17–22 μm i ścianie pokrytej drobnymi kolcami. Teliospory cylindryczne, o długości do 100 μm, gładkościenne, żółte lub żółtobrunatne, ułożone palisadowo na powierzchni rośliny w zwartą warstwę. Od teliospor rodzaju Puccinia odróżniają się brakiem trzonków.
Optymalna temperatura kiełkowania urediniospor wynosi 15–20 °C, przy temperaturze powyżej 30 °C nie kiełkują wcale.
Występowanie i siedlisko Melampsora lini występuje na całym świecie, we wszystkich rejonach uprawy lnu. Występuje zarówno na lnie uprawianym, jak i na dziko rosnącym. W Polsce notowana na kilku gatunkach lnu: lnie przeczyszczającym (Linum catharticum), lnie karpackim (Linum extraaxillare), lnie zwyczajnym (Linum usitatissimum). Częściej spotykana jest na północy kraju.