Taka praktyka była niespotykana wśród absolwentów Command and General Staff School, których uczono, aby zawsze używać znormalizowanego języka i procedur, tym samym zapewniając przejrzystość podczas przekazywania rozkazów w warunkach stresu bojowego. Nieformalność Fredendalla często prowadziła do zamieszania wśród jego podwładnych, a cenny czas tracono na odszyfrowywanie znaczenia jego słów.
Podczas wkraczania do Tunezji Fredendall wykorzystał kompanię inżynierów 19 Pułku Inżynierów do zbudowania dużego, okopanego bunkra dowództwa korpusu, 110 km za linią frontu, w miejscu zwanym Speedy Valley (14,5 km na południowy wschód od Tébessy). Budowa bunkra, w ramach której koniecznie było wysadzanie i wiercenie w litej skale (w rzeczywistości były to dwa kompleksy w kształcie litery U, biegnące 49 m w zbocze wzgórza) zajęła trzy tygodnie. W celu ochrony kwatery głównej rozmieszczono wokół niej batalion przeciwlotniczy. Fredendall zamówił również kuloodpornego Cadillaca podobnego do samochodu, którym jeździł Eisenhower i regularnie dzwonił do Oranu, aby dowiedzieć się, dlaczego nie został on dostarczony na czas. Gen. bryg. Omar Bradley nazwał kwaterę główną Fredendalla „wstydem dla każdego amerykańskiego żołnierza”, a gen.