Aktywność podczas rządów nazistów Od maja 1936 Taboricki był zastępcą Generała Wasilija Biskupskiego w utworzonym przez nazistów Biurze ds. Uchodźców Rosyjskich w Niemczech (Vertrauensstelle für russische Flüchtlinge in Deutschland). Do obowiązków Taborickiego należało prowadzenie archiwum rosyjskiej emigracji i polityczny monitoring jej nastrojów. Po wybuchu wojny ze Związkiem Radzieckim, kierował rekrutacją tłumaczy Wehrmachtu wśród rosyjskich emigrantów. Działalność Taborickiego była prowadzona w bliskim kontakcie z Gestapo. Gleb Rahr opisywał go tymi słowami: „Oschły, szczupły, dosadny, pomarszczony, lekko osłabiony i blady”.
W kwietniu 1937 roku Taboricki ożenił się z Elisabeth von Knorre, wnuczką astronoma Karla Friedricha Knorre, który był członkiem NSDAP od 1931 roku. Po wielu prośbach (włączając prośby do samego Goebbelsa) i odmowach, otrzymał on obywatelstwo niemieckie (w 1938 roku) oraz wstąpił do NSDAP (w 1942 roku). Ukrywał on żydowskie pochodzenie jego matki i przepisywał jej niemieckie korzenie, a fikcyjnemu ojcu „Władimirowi Wasiljewiczowi Taborickiemu” przypisywał status szlachecki. Taboricki, udając szlacheckie pochodzenie, używał niemieckiego nazwiska z „von” (von Taboritzki).