Franciszek Pająk (ur. 14 grudnia 1896, zm. 4 listopada 1962 w Londynie) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, służył w 2 Armii, a jego oddziałem macierzystym był 37 Pułk Piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1242. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 37 pp. Później został przeniesiony do 81 Pułku Piechoty w Grodnie i przydzielony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. W 1923 pełnił służbę na stanowisku oficera 1. kompanii, a w następnym roku oficera 2. kompanii. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 483. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W roku szkolnym 1925/26 był dowódcą 1. kompanii Oficerskiej Szkoły Piechoty (II rocznik), w roku szkolnym 1926/27 i 1927/28 – dowódcą 5. kompanii Oficerskiej Szkoły Piechoty (I, a następnie II rocznik absolwentów V promocji). Z dniem 15 sierpnia 1928 został przeniesiony do 73 Pułku Piechoty w Katowicach. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do Batalionu KOP „Stołpce” na stanowisko dowódcy 1 kompanii granicznej „Mikołajewszczyzna”.