W ostatnim przebiegu operacji do układu dołączana jest pompa turbomolekularna, a po uzyskaniu wysokiej próżni układ próżniowy zostaje odłączony, a komora ostatecznie napełniana jest argonem. W tak przygotowanej atmosferze można rozpocząć proces przetapiania, bez znacznego utleniania materiałów.
Po włączeniu generatora łuk zajarzany jest między elektrodą, a płytą miedzianą poprzez ich zbliżenie i użycie jonizatora, generującego chwilowo gwałtowny wzrost napięcia. Po ustabilizowaniu parametrów łuku topi się próbkę.
Wraz z odpompowywaniem powietrza z komory pieca, usuwane jest ono także ze zbiorników próżniowych. Po odłączeniu układu próżniowego od pieca w celu napełnienia go argonem, zbiorniki próżniowe nadal pozostają szczelne zachowując uzyskaną próżnię. Ich połączenie z komorą jest jednak możliwe przez kanał doprowadzony od spodu miedzianej płyty bazowej, w miejscu, gdzie kończy się gniazdo formy odlewniczej. Jest to realizowane za pomocą elektrozaworu nastawnego (lub zaworu pneumatycznego).