Równanie Vogela-Fulchera-Tammanna (równanie VFT) – empiryczne równanie opisujące w przybliżony sposób zmiany lepkości materiału wraz z temperaturą, również w zakresie występowania cieczy przechłodzonej. Pierwszy raz zaproponowane przez H. Vogela w 1921 r., a potem użyte przez G. Tammanna i W. Hesse’a oraz niezależnie przez G.S. Fulchera. Równanie VFT bazuje na równaniu Arrheniusa, które w chemii wiąże częstość relaksacji (stałą szybkości reakcji), energię aktywacji i temperaturę, w której zachodzi dana reakcja. H. Vogel zaproponował użycie podobnego równania do opisu zmian lepkości przechłodzonej cieczy jako, że natura procesów rządzących zachowaniem lepkiej przechłodzonej cieczy jest również relaksacyjna. Zmiany lepkości niektórych cieczy (np. ) mogą być opisywane za pomocą zwykłego równania Arrheniusa, jednak dla większości materiałów lepszą reprezentację zapewnia równanie VFT, które obejmuje również materiały nie wykazujące zmian zgodnych z prawem Arrheniusa.