Stefan Zieliński, ps. „Zielan” (ur. 2 grudnia 1875 w Szymbarku, zm. 21 czerwca 1940 w Palmirach) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Andrzeja i Marii z Ćmielów, urodzony 2 grudnia 1875 w Szymbarku, w ówczesnym powiecie gorlickim Królestwa Galicji i Lodomerii. Szkołę powszechną ukończył w Szymbarku i w Gorlicach. Do gimnazjum uczęszczał w Jaśle, z którego jednak w 1893 został wydalony za udział w pogrzebie poety Teofila Lenartowicza w Krakowie na Skałce. Następnie przeniósł się do Rzeszowa, gdzie jako eksternista przygotowywał się do matury w seminarium nauczycielskim, do której w czerwcu 1896 nie został dopuszczony, za pracę niepodległościową i społeczno-рolityczną wśród młodzieży szkolnej. 7 października 1896 został wcielony do armii austriackiej, gdzie otrzymał przydział do 20 pułku piechoty. Po wyjściu z wojska wstępuje dnia 23 września 1899 do służby kolejowej w dziale budownictwa Dyrekcji Krakowskiej. Tu pod wpływem pracy posła Ignacego Daszyńskiego wstępuję w 1900 do Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. Odtąd stale pracuję głównie wśród kolejarzy jako sekretarz centralnej organizacji.