Stacjonując w Jaśle, jest przewodniczącym związków zawodowych oraz prezesem „promienistej” młodzieży gimnazjum jasielskiego i współzałożycielem „Uniwersytetu Ludowego”. Po powrocie w 1911 do Krakowa, 1 lutego został członkiem Związku Strzeleckiego.
6 sierpnia 1914 wstąpił do formujących się Legionów Polskich, gdzie początkowo otrzymał przydział do 1 pułku piechoty. Brał udział w bitwie pod Łowczówkiem. 4 lipca 1916 został kontuzjowany podczas bitwy pod Kostiuchnówką. Od 10 maja 1915 do 17 sierpnia 1917 był odnotowany jako podoficer kancelaryjny IV baonu i 5 pułku piechoty. 1 stycznia 1917 został mianowany chorążym piechoty. Latem 1917, po kryzysie przysięgowym uniknął internowania ponieważ złożył podanie o zwolnienie z LP na własna prośbę. 25 września 1917 wysłano go na front włoski, skąd powrócił 26 czerwca 1918. Następnie od 1 lipca tego roku podjął działalność w Polskiej Organizacji Wojskowej. Za postawę wykazaną w walkach podczas I wojny światowej, 17 maja 1922 otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy.
Od 1923 był przydzielony z 5 pp Leg. do Powiatowej Komendy Uzupełnień Lida na stanowisko I referenta. W styczniu 1925 został przydzielony na takie samo stanowisko do PKU Mołodeczno w Wilejce.