Stwierdzono 5 dalszych przypadków zakażenia tą bakterią na terenie trzech województw: pomorskiego, mazowieckiego i opolskiego.
Choroba występuje na ziemniakach, pomidorach, tytoniu i innych roślinach psiankowatych, ale stwierdzono ją także na ponad 200 różnych gatunkach roślin należących do 50 rodzin.
Objawy Najbardziej charakterystycznym objawem jest gwałtowne więdnięcie liści i łodyg porażonych roślin. Później rośliny brązowieją, ulegają nekrozie i obumierają, a ich system korzeniowy ulega zgniliźnie. Przy wolnym rozwoju choroby przy podstawie łodygi można zaobserwować brunatne smugi, a ogonki zbrunatniałych liści parasolowato wyginają się. Pomidor może wytwarzać liczne korzenie przybyszowe. Na poprzecznym przekroju łodyg porażonych roślin występują białawe lub śluzowate wycieki bakteryjne. Po umieszczeniu takiej łodygi w wodzie po 3–5 minutach wypływają z niej zlepione bakterie w postaci śluzowatych nici. Przy silnym porażeniu po 10–15 minutach woda w szklance przybiera mlecznobiałą barwę. Na bulwach ziemniaka objawy obserwuje się rzadko. Czasami tylko, przy silnym porażeniu, w okolicy oczek wypływa śluz bakteryjny. Powoduje to przebarwienia i do miejsc tych przyklejają się grudki gleby. Jest to charakterystyczna cecha diagnostyczna tej choroby.