thumb|Grób rodziny Bojanowskich na Cmentarzu Bródnowskim Teofil Bojanowski (ur. 5 grudnia 1889 w Jarząbkowie, zm. 21 czerwca 1940 w Palmirach) – major saperów Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski i śląski, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka i Michaliny z Jochemskich. Służył z poboru w armii niemieckiej. Po zakończeniu I wojny światowej wziął udział w powstaniu wielkopolskim, dowodząc oddziałem m.in. w zwycięskiej potyczce pod Zdziechową. Służył w 4 pułku strzelców wielkopolskich, który w styczniu 1920 roku został przemianowany na 58 pułk piechoty wielkopolskiej. W jego szeregach wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Walczył także w III powstaniu śląskim.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 105. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 2 pułk Saperów Kaniowskich w Puławach. Później został przeniesiony do 6 pułku saperów w Przemyślu. W tym pułku, w latach 1923–1924, pełnił obowiązki dowódcy V batalionu saperów. W czerwcu 1925 roku został przeniesiony do batalionu mostowego w Modlinie. 18 lutego 1928 roku został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.