Urediniospory są jajowate, owalne, niekiedy gruszkowate, ze zwężoną nasadą i zaokrąglonym szczytem, wewnątrz złoto-żółte. Wymiary urediniospor to (23) 26–35 (37) x 15–19 (21) μm. Ściana bezbarwna o grubości 1–1,5 μ m, u nasady powyżej 2 μm, w części ekwatorialnej grubsza [3–5 (5,5)] μm. Z wyjątkiem gładkiej części środkowej jest pokryta kolcami, część gładka zwykle obejmuje połowę do trzech czwartych powierzchni zarodnika. Wstawki główkowate, o długości do 70 μm i średnicy główki 4–6 μm. Szczyt główki prawie kulisty, o średnicy 14–17 (19) μm lub owalny, rzadziej maczugowaty, o wymiarach 18–22 × 12–16 μm. Ściany są równomiernie grube (1,5–3 μ m) lub sporadycznie nieco grubsze na szczycie (4 μm). Połączenie kształtu, rozmieszczenia kolców i grubości ścian jest charakterystyczne dla M. medusae.