Wśród jego roślin żywicielskich wymienia się: bylicę nadmorską, Centaurea pectinata, chaber łąkowy, karczocha hiszpańskiego, karczocha zwyczajnego, łopian większy, oman wielki, oset bezkwiatowy, oset kędzierzawy, oset nastroszony, oset zwisły, ostropest plamisty, Cirsium chrysacanthum, Cirsium incanum, Cirsium ucrainicus, ostrożeń błotny, ostrożeń głowacz, ostrożeń krótkołodygowy, ostrożeń lancetowaty, ostrożeń łąkowy, ostrożeń polny, ostrożeń warzywny, płeszniki, popłochy, Saussurea tanakae, sierpika barwierskiego oraz wrotycze.
Owady dorosłe opuszczają zimowe kryjówki wczesną wiosną, a nawet w cieplejsze dni pod koniec zimy. Dożywają do około 80 tygodni. Okres rozrodu przypada na cieplejszą porę roku. Zaplemniona samica składa jaja z przerwami przez łącznie około 6 tygodni, mogąc ich w ciągu życia złożyć do około tysiąca. Jaja składane są w brązowawych ootekach na spodniej stronie liści roślin żywicielskich. Wylęg larw następuje po około tygodniu. Pierwsze ich stadium jest kremowobiałe. Trzy początkowe stadia larwalne żerują wygryzając na spodniej stronie liścia okienka, natomiast dwa ostatnie zgryzają liście od ich wierzchołków.