Znajdujące się na wierzchołku odwłoka larwy rozwidlone kolce umożliwiają odkładanie się nad nią odchodów i resztek zrzuconych wylinek w formie ochronnego parasola, zwanego scatopleta.
Rozprzestrzenienie Pierwotnie gatunek szeroko rozpowszechniony w niemal całej Palearktyce, później zawleczony też do dwóch innych krain. Na zachodzie sięga po Wyspy Kanaryjskie. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Monako, Belgii, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Słowenii, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, Rosji i Turcji. Występuje na licznych wyspach Morza Śródziemnego (m.in. Baleary, Sardynia, Sycylia, Kreta, Dodekanez). W Afryce Północnej sięga aż po skraje pustyń. W Azji występuje na Syberii, w Kazachstanie, Mongolii, Chinach, na Kurylach i w Japonii. W 1901 roku zawleczony został przypadkowo do Kanady, do Quebecu. Stamtąd rozszerzył zasięg, sięgając Nowego Brunszwiku i Alberty.