Celowo introdukowany był w Wirginii oraz Nowej Zelandii.
Znaczenie gospodarcze Poza swoim naturalnym zasięgiem gatunek ten wykorzystywany jest do biologicznego zwalczania ostrożenia polnego, będącego tam uciążliwym chwastem, przynoszącym duże straty gospodarcze. Pierwszej celowej introdukcji tarczyka ostowego dokonano w Wirginii. Największą skuteczność wykazuje on tam w suche lata, kiedy to pięć chrząszczy jest w stanie ograniczyć nadziemną biomasę pojedynczej rośliny o 88%, wskutek czego tylko 25% roślin przeżywa do końca roku następnego. W 2006 roku sprowadzono go do Nowej Zelandii, a w 2007 dokonano tam pierwszych wypuszczeń.
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Afryki Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Nowej Zelandii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1776 roku